Hoever kunnen journalisten gaan om informatie te vergaren? Journalisten die zich met gerechtelijke en politiekwesties inlaten, zien zich meer dan eens voor die vraag gesteld. Ze mogen 'geen oneerlijke methoden gebruiken om informaties, foto’s en documenten te bekomen', zo bepaalt de Verklaring van Rechten en Plichten (IFJ, 1971, plicht 4). Maar wat koopt men daarvoor?
In dit derde hoofdstuk een analyse van enkele bijzondere technieken van informatiegaring, met telkens de grenzen die recht en deontologie trekken.

De volgende items passeren de revue:

• betalen voor informatie (afdeling 1),
• het ontvangen van 'geschenken' als journalist (afdeling 2),
• 'overvaljournalistiek' (afdeling 3),
• 'achtervolgingsjournalistiek' (afdeling 4),
• het ontvreemden van documenten en het afluisteren of onderscheppen van radioberichten of brieven (afdeling 5),
• de 'undercover'-techniek (afdeling 6),
• het bijhouden van persoonlijke gegevens (afdeling 7).