Het gerecht is bij het communiceren met pers en publiek dus aan diverse beperkingen onderworpen. Daar voegt de journalistieke wereld aan toe dat een maatschappij waar alleen officiële informatie wordt verspreid, geen aanspraak kan maken op de noemer 'democratie'. Vandaar dat journalisten zich beroepen op de absolute nood aan alternatieve informatiekanalen, buiten de officiële om. Dat moet hen toelaten de officieel verkregen informatie aan te vullen en te toetsen, en zo hun informatieplicht tegenover het publiek waar te maken. Vanuit deontologisch oogpunt moét een journalist die alternatieve informatiekanalen zelfs aanboren, gelet op zijn plicht om de waarheid te achterhalen en correcte informatie te verstrekken. Tegelijk bepalen alle deontologische codes dat journalisten verplicht zijn om een bron aan wie vertrouwelijkheid is toegezegd, steeds geheim te houden. Weliswaar is die geheimhouding een gevoelige kwestie, die de pers en het gerecht verdeelt. Elk heeft daarbij zijn eigen argumenten.